Urodziła się 16 listopada 1920 r. w Wieluniu w rodzinie ziemiańskiej Walentego Pstrągowskiego i Natalii z Mierzejewskich. W 1922 r., wkrótce po śmierci dziadka Władysława Mierzejewskiego, rodzice Dobrosławy Ciborskiej przenieśli się z Wielunia do majątku w Czambrowinie, gdzie Sława zdobyła wiedzę podstawową od domowej nauczycielki.

Państwowe Gimnazjum im. Króla Stanisława Leszczyńskiego skończyła w Ostrołęce. W czasie okupacji skończyła na tajnych kompletach drugą klasę liceum i dwa lata filologii polskiej. 13 czerwca 1940 r. ukończyła liceum humanistyczne w Warszawie, uzyskując świadectwo dojrzałości. Od 1939 r. żołnierz ZWZ – AK, Placówka Czerwin „Czary”, Ośrodek Wąsewo „Wronki”, Obwód Ostrów Mazowiecka „Opocznik”, Podokręg „Wschód”, Obszar Warszawski – łączniczka, instruktorka szkolenia sanitarnego. Od stycznia 1940 r. do czerwca 1943 r. nauczała na poziomie średnim w tajnym nauczaniu - kryptonim „Golesin”, które miało początek w jej domu rodzinnym w Czambrowinie, gmina Czerwin. Od 1942 r. mieszkała na stałe w Warszawie przy ul. Grójeckiej 41 i Chmielnej 27. Pracowała w Ośrodku Sztuki Ludowej przy ul. Barskiej.
Podczas Powstania Warszawskiego, jako sanitariuszka walczyła na Ochocie, okolice ulicy Grójeckiej. Brała udział w ataku na pocztę przy Placu Narutowicza. 9 sierpnia 1944 r. dostała się do niewoli, przeżyła gehennę w obozie przejściowym na tzw. Zieleniaku (róg ul. Grójeckiej i Opaczewskiej). Szczęśliwie uratowana z obozu w Pruszkowie. Do domu rodzinnego w Czambrowinie wróciła na stałe wraz z mężem Zygmuntem Mieczysławem Ciborskim w 1953 r.
Od 2000 r. nosiła zaszczytny tytuł Przyjaciela Szkoły Podstawowej im. Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Czerwinie.
Pani Dobrosława Ciborska była osobą wielkiego serca i ducha, obdarzoną niesamowitą pamięcią, posiadającą szacunek do przeszłości, kochającą swoją Ojczyznę, ludzi i przyrodę.
Kochała wędrówki górskie. Jej ulubionymi kwiatami były frezje. Była wielkim autorytetem w środowisku, a dla młodzieży szkolnej - wzorem patriotyzmu.
Za wybitne zasługi dla niepodległości Rzeczypospolitej Polskiej Prezydent RP odznaczył Panią Sławę: Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski, Medalem Stulecia Odzyskanej Niepodległości.
Została również uhonorowana: Krzyżem Powstańczym, Krzyżem Armii Krajowej, Odznaką „Akcja Burza”, Odznaką Honorową Pamięci Krystyny Krahelskiej – Pamięci Powstania Warszawskiego 1944, Medalem Pamiątkowym z okazji 70. rocznicy Powstania Warszawskiego.
Pani Dobrosława Ciborska odeszła na wieczną wartę 14 kwietnia 2021 r. w wieku 100 lat.

Spoczęła na Cmentarzu Parafialnym w Czerwinie. Pokój Jej duszy !
(tekst i zdjęcia otrzymaliśmy od Pana Zbigniewa Gołąbka, któremu serdecznie dziękujemy)